Teledyski oglądam coraz rzadziej. Przede wszystkim dlatego, że brakuje mi czasu, a i klipy wydaję się być jakoś coraz mniej ciekawe. Rzadko co przyciągnie moją uwagę, a jak już się uda, to tylko jakiś szczegół.

Na przykład teledysk zespołu System Of A Down "Lonely day":

Utwór słaby. Dla mnie zespół po świetnym "Toxicity" tylko odcina kupony... Filmik również niczym specjalnym się nie wyróżnia. Do smutnej ballady zrobić video w zwolnionym tempie to żadne ciekawy pomysł. Motyw ognia również wiele razy wykorzystywany. Ale! Zauważyliście hołd dla Pink Floyd? Wróćmy do 0:47, przechodząca kobieta, a w odbiciu szklanych drzwi....

Dwóch mężczyzn witających się uściskiem dłoni i do tego ogień. To oczywiście...

Pink Floyd - "Wish You Were Here"

Pozwolę sobię na małe lenistwo i po historię okładki zaproszę na okładki.net, które ostatnio doprawdy rozkwitają :)

+

=

?

Nie samymi okładkami człowiek żyje, czasem odsłucha też płytę, więc standardowo krótkie podsumowanie tego, co zapadło mi w pamięć w zeszłym roku. Z zastrzeżeniem, że lista bardzo subiektywna, a przy tym kilku, podobno świetnych, albumów nie przesłuchałem. Ale co tam!

Album roku:

Joanna Newsom - "Have One On Me"

W sumie formalność, już od premiery przeczuwałem, że nic tej płyty nie przebije. Zresztą swoje wrażenia już tu opisywałem, więc powtarzać się nie ma sensu. Newsom jest po prostu oddechem od tej całej (męczącej już) indie-rockowej fali. Świeże, zgrabne, urokliwe!

Wyróżnienie 1:

Massive Attack - "Heligoland"

Owszem nie jest to wybitna płyta, ale na pewno bardzo dobra. Nie wierzyłem w Massive Attack, a okazało się że to wciąż czołówka i może nie powalają, to jednak zapomnieć o "Heligoland" byłoby grzechem.

Wyróżnienie 2:

Interpol - "Interpol"

Jeden twardy orzech do zgryzienia, bo wciąż nie potrafię jednoznacznie ocenić tego albumu. Być może, to najlepsza płyta Interpol od debiutu, ale trzeba też się zgodzić, że momentami jest słaba. Trudno przejść obojętnie, a chyba o to własnie chodzi?

A Polska? A w Polsce nie było źle, choć zdecydowanie słabiej niż w 2009. Płyty roku nie ma, bo jakoś wszędzie czegoś mi zabrakło. Ale...

Przeboje, przeboje:

Brodka - "Granda"

Mikromusic - "Niemiłość"

Czesław Śpiewa - "W Sam Raz"

Trudno się zdecydować, która piosenka lepsza. Cieszy, że ktoś w końcu nagrywa dobre piosenki pop, które wpadają w ucho i których nie ma co się wstydzić.

Plusy i plusiki:

Brodka - "Granda" - wiadomo!

Muchy - "Notoryczny debiutanci" - większość zespołów ma poważne problemy z drugimi płytami, oni sobie poradzili!

Mikromusic - "Sova" - może nie robią wielkich kroków, ale z każdym albumem są coraz lepsi, co cieszy

Ratunku!!!

Negatyw - "Virus" - przykro to pisać, ale po dwóch dobrych płytach, przyzwoitej trzeciej, osiągnęli dno. Jakby tę płytę rozdawali gdzieś za darmo, to nie bierzcie. Nie wytrwacie nawet do połowy!

Jak święta to prezenty, jak prezenty to niespodzianki, a te każdy lubi. W temacie okładek również można być przyjemnie zaskoczonym. Ale po kolei... Chociaż...

Bez większych wstępów wystarczy napisać: Radiohead - "Kid A". Jeden z najlepszych albumów, jedna z płyt wszech czasów, absolutny geniusz. Z równie dobrą okładką.

Radiohead - "Kid A"

okładka: Stanley Donwood / Tchock (Thom Yorke)

Intrygujące. Ośnieżone pasmo górskie z pożarami gdzieś w oddali. Budzące niepokój? Dobry trop! Obrazek został zainspirowany zdjęciem w "Guardianie" dotyczącym wojny w Kosowie. Cała okładka prezentuje się równie interesująco, ale... gdzie tu niespodzianka?

Pierwsze wydania płyty posiadają ukryte dodatkowe rysunki Donwooda. Żeby je znaleźć trzeba rozmontować pudełko, bo schowane zostały pod plastikiem w który wkłada się płytę.

"hidden booklet"

I żeby było jasne nie mamy tu do czynienia z jednym ukrytym obrazkiem, ale osmiostronicową książeczką! Do tego mocno kontrowersyjną - bardzo ostro krytykującą ówczesnego premiera Tony'ego Blaira. Ale, ale... nie będę Wam przecież psuł niespodzianki!

PS1. Niestety nie udało mi się znaleźć żadnego wiarygodnego źródła mówiącego w ilu egzemplarzach znajduje się taki prezent. Niektórzy mówią, że tylko w kilkunastu tysiącach i sprawa dotyczy jedynie Anglii, ale słyszałem też o setkach tysięcy i czytałem, że książeczkę znajdowano w wielu krajach na świecie. Co do tego czy w Polsce to... musicie sprawdzić. Ja "Kid A" kupiłem jeszcze na kasecie i na pewno niczego ukrytego w pudełku nie było ;)

PS2. Mała zagadka. Podobny manewr zastosował, nawet w tym roku, pewien polski muzyk. Płyta osiągnęła status platynowej, więc na pewno o nim słyszeliście. Ktoś wie o jaki album chodzi?

Przyznać muszę, że mam już tego dość. Cały czas, wszędzie gdzie ktoś podejmie temat muzyki, słyszę tylko Bednarek to, Bednarek tamto. Niby nowa gwiazda polskiej sceny, ale dla mnie, szczerze, nic specjalnego. Telewizji nie oglądam, a jak włączyłem filmik na Youtube to wzruszyłem ramionami i po niecałej minucie się znudziłem. Oczywiście będąc na takiej (chwilowej?) fali popularności jego zespół od razu wydał płytę i...

Star Guard Muffin - "Szanuj"

Nie słucham, to nie wiem jak to brzmi, za to okładkę chciałbym pochwalić. Przecież aż kusiło, żeby dać wielkie zdjęcie twarzy Bednarka z dopiskiem "gwiazda "Mam Talent!", a tu taka miła niespodzianka. Może mam słabość do kolorowych, rysowanych okładek, ale ta naprawdę jest po prostu sympatyczna.  Niby klasyka: członkowie zespołu, nazwa i tytuł albumu, a jednak w takiej formie wygląda zachęcająco. Wydaje mi się, że pomysł pomysł z przebraniami zwierząt już gdzieś wcześniej widziałem, ale nie potrafię sobie w tej chwili przypomnieć gdzie dokładnie. Podsumowując: brawo!

Jeden z najważniejszych zespołów, jeden z najlepszych albumów, jedna z najlepszych okładek. Wszech czasów! Klasyka.

The Clash - "London Calling"

okładka: Ray Lowry

Najlepsze rockowe zdjęcie ever? Fotka-symbol? Dla mnie zdecydowanie tak. Dlatego, choć okładkę zaprojektował Ray Lowry, hołd trzeba oddać fotografce Penni Smith, która znalazła się na właściwym miejscu, we właściwym czasie. A dokładniej 21 września 1979 podczas nowojorskiego koncertu The Clash.

Bohaterem zdjęcia Bohaterowie zdjęcia to Paul Simonon basista zespołu i gitara Fender Precision Bass. A jak do tego wszystkiego doszło? Sam muzyk zaprzeczył jakoby chodziło o złe brzmienie instrumentu czy kłótnię z dziewczyną przyznając, że wszystko przez... publiczność. The Clash przyzwyczajeni byli do żywiołowej reakcji widowni, natomiast w klubie Palladium odzewu na ich muzykę prawie nie było (głównie za sprawą wyposażenia miejsca w fotele, które uniemożliwiały skakanie i pogo).

Paul Simonon:

On stage that night I just got so frustrated with that crowd and when it got to breaking point I started to chop the stage up with the guitar.

O dziwo obiekt, na którym wyładowano frustrację, przetrwał do dziś i gitarę można obejrzeć w The Rock And Roll Hall Of Fame And Musem w Cleveland.

słynna gitara w muzeum

Jednak zdjęcie to nie wszystko, bo dziwić może dość wesoła i kontrastująca z fotką, czcionką jaką napisano tytuł albumu. Stylizowany napis to nawiązanie do debiutanckiego albumu... Elvisa Presleya.

Elvis Presley - "Elvis Presley"

Krótko i na temat:

- można polubić to miejsce na facebooku - po lewej w menu

- najbliższe plany to znowu nieco okładkowej klasyki

Zapraszam!

W planach, od kilku tygodni, był wpis o okładce nowej płyty Brodki, ale konkurencja mnie ubiegła. Niemniej dorzucę kilka słów od siebie o albumie.

Brodka - "Granda"

okładka: Bartek Arobal

Może bez wielkich zachwytów, ale jest bardzo dobrze. Wystarczyło oddać okładkę w ręce niezłego ilustratora i efekt jest dużo ładniejszy niż, standardowo wykonywane przy okazji płyt pop, zdjęcia wokalistki. A, że Arobal ma charakterystyczną kreskę i naprawdę nieźle rysuje, to na cover patrzy się z zaciekawieniem i uśmiechem na ustach.

Po drugie, to ta płyta jest naprawdę niezła. Trudno mi powiedzieć czy bardziej to zasługa Brodki czy dobrej produkcji, bo Bartek Dziedzic wykonał świetną pracę, ale słucha się zaskakująco przyjemnie. Może nie ma tu żadnej rewolucji, zdarzają się słabsze momenty, ale generalnie to piątka z minusem. Polecam!

Całkiem niedawno, lotem błyskawicy, świat obiegła skandaliczna wieść, że w USA wprowadzają cenzurę. Okładkową rzecz jasna. Kanye West "zaćwierkał":

Banned in the USA!!! They don't want me chilling on the couch with my phoenix!

i zrobił się skandal. A chodziło o okładkę jego najnowszego albumu nad którym właśnie kończy pracę.

Kanye West - "My Beautiful Twisted Dark Fantasy"

zakazany (?) projekt okładki

Straszne? Wcale. Ciekawe? Ani trochę. Z kronikarskiego obowiązku wyjaśnię, że na ilustracji to czarne to autor, to białe to feniks, a sam obrazek ma podobno związek z krótkometrażowym filmem - teledyskiem Kanye "Runaway".

Natomiast z tym "zakazaniem" to jakaś lipna sprawa i bardziej wygląda na robienie sztucznego szumu w celu promocji nowej płyty, ale cóż... Na pewno przy różnych muzycznych podsumowaniach te "skandaliczne" wydarzenie będzie wspominane.

PS. Okazało się, że album będzie miał 5 różnych okładek. Pierwszą już znamy. Druga widoczna jest jako pre-order na Amazon.com

wersja druga

Trzecia okładka najprawdopodobniej jest najbardziej "właściwa" i trafi do sklepów:

wersja trzecia

Co do czwartej i piątej okładki na razie żadnych wiadomości nie ma. Ale nawet jakoś nie będę ich specjalnie szukał, bo powyższe są po prostu nudne. Na koniec, jako ciekawostka, iTunes na własną rękę postanowiło ocenzurować cover. Efekty są całkiem zabawne:

Już zaraz, niedługo, lada dzień, ukaże się podobno jedna z najlepszych płyt tego roku. Czy będzie rzeczywiście tak dobra to się okaże (choć album już krąży w internecie...), za to na pewno nie będzie to najlepsza okładka. Delikatnie mówiąc, cover nie będzie nawet przyzwoity.

Hurts - "Happiness"

Pewno jest w tym jakimś głębszy sens, ale ja nie rozumiem dlaczego ten po lewej ma tak paskudnie rozmazane ręce. A drugi wygląda jak... wycięty z tektury i postawiony za stołem, który też wydaje się być czymś upaćkany (żeby nie cytować klasyka...). I marnym pocieszeniem jest ładna czcionka kojarząca się z tą użytą na okładce "Closer" Joy Division...

Joy Division - "Closer"

fragment okładki

czy też fakt, że pomysłem nawiązuje ona do innego coveru...

Pet Shop Boys - "Actually"